คอลัมน์ MarkeThinks 11 : การตลาดขนมถ้วย!?

ภายหลังผ่านเรื่องหนักอย่างแนวทางตลาด ที่บากบั่นวาดแบบเข้าใจง่าย หวังพอนำไปประยุกต์กันได้บ้างไปหลายตอนแล้ว ถ้าคนไหนกันพึงพอใจเป็นจริงเป็นจัง สงสัยเสริมเติมก็สามารถถามกันเข้ามาได้ ด้วยความยินดี ในเล่มนี้ก็จะมาว่ากันเรื่องยุทธวิธีทางการตลาด เบาๆกันนิดเดียว ที่บังเอิญไปทานกวยเตี๋ยวลูกชิ้นปลาที่ตลาดไดโนเสาร์ หัวหินพวกเรานี่เอง ถึงแม้ว่ากวยเตี๋ยวเขาจะอร่อยมีชื่ออยู่พอเหมาะพอควรดีอยู่แล้ว แต่ว่าสิ่งที่ผมชอบใจจากที่เคยมากินเป็น ของหวานถ้วย..

ด้วยเพราะเหตุว่าส่วนตัวเป็นคนรังเกียจทานของหวาน หรือของว่างนัก ของหวานถ้วยของตรงนี้ก็เลยมีรสชาติที่ผมพอใจ นี่มันเกี่ยวกับการตลาดเช่นไร?

พวกเราอาจจะพอใช้ได้ประสบพบเห็นของหวานถ้วย ที่มีห้องอาหารหลายร้านค้าได้เอามาวางไว้ โดยไม่มีผู้ใดสั่ง” เพราะเหตุว่ามันตั้งอยู่ก่อนแล้ว เมื่อลูกค้าหลายคน(และผมได้พบเจอมีไม่น้อยเลยที่เปิดทานต่อภายหลังจากของกินหลักที่ตั้งจิตใจไปรับประทาน นี่แปลว่า ผมซื้อของหวานถ้วย ด้วยความไม่ตั้งใจ!”

ซึ่งจะตั้งอกตั้งใจไหม ไม่มีความสำคัญ ร้านก็ได้เงินจากผมไปแล้ว ในหัวข้อนี้ทางการตลาดพวกเราบางทีอาจกล่าวได้ว่า ของหวานถ้วยเป็น Unsought Product หรือผลิตภัณฑ์ที่ลูกค้ามิได้คิดจะซื้อ ไม่ได้ตั้งใจจะซื้อ แต่ว่าสามารถมีการกระตุ้นซื้อได้เมื่อมองเห็น กลยุทธ์ด้านการขายรูปแบบนี้พวกเราจะมองเห็นได้บ่อยมากกับ ซุปเปอร์มาร์เก็ต ไฮเปอร์มาร์ท จนกระทั่งมินิมาร์ท ที่ใช้ยุทธวิธีการจัดวางผลิตภัณฑ์แบบแยบคายจำนวนมาก การวาง Unsought Product ไว้ทางออกให้มองเห็นระหว่างรอคอยจ่ายเงิน ก็เป็นอุบายหนึ่ง ไม่ต่างอะไรจากการวาง ของหวานถ้วยไว้บนโต๊ะในห้องอาหาร

โอ้ ของหวานถ้วยเป็นการตลาดได้ด้วย นี่เป็นสิ่งหนึ่งที่ผมเคยกล่าวว่า การตลาดนอกตำรายังไม่เคยมองเห็นนอกจากคนไม่เคยทราบแบบเรียนเท่าไรนักหรือลักจำนำไปใช้ไม่ถูกแต่ว่ากลับหนังสือเรียนมาใช้ให้เก่งนี่หายาก ยิ่งประยุกต์ใช้ได้จริงอย่างรู้เรื่อง มันจะยิ่งเห็นผล ลองนึกภาพสิขอรับในภาวการณ์ลูกค้าฝืด แม้กระนั้นเพียงพอมีอยู่บ้าง หรือลูกค้าดีก็ตามที อะไรเป็น ของหวานถ้วย” ของกิจการค้าคุณได้บ้าง ผลิตภัณฑ์อะไรขายได้ ก็ผลกำไรทั้งหมดล่ะครับผม คุณว่าไหม?